Najpiękniejsze plaże na Sardynii

Sardynia ma jedne z najpiękniejszych plaż w całej Europie – od mlecznobiałej La Pelosa na północnym zachodzie, przez dzikie zatoki Golfo di Orosei, po ekskluzywne wybrzeże Costa Smeraldi. Żadna inna włoska wyspa nie łączy tak różnorodnych krajobrazów w jednym miejscu.

Jeśli planujesz wyjazd na Sardynię i zastanawiasz się, które plaże naprawdę warto zobaczyć, a które są przereklamowane – ten przewodnik pomoże ci to ustalić. Zebrałem dziesięć miejsc, które różnią się od siebie typem piasku, trudnością dojazdu, charakterem wody i tym, kto będzie się tam najlepiej czuł. Dziecko, nurek, fotograf krajobrazu i miłośnik spokojnych spacerów znajdą tu coś zupełnie innego – i to właśnie jest siła sardyńskich plaż.

La Pelosa – klasyk, który nie rozczarowuje

La Pelosa w gminie Stintino, na północno-zachodnim krańcu wyspy, od lat trafia na listy najpiękniejszych plaż w Europie. Trudno się z tym kłócić: biały, drobniutki piasek, woda w odcieniu szklanej turkusowej butelki i niemal lustrzana płytkość przy brzegu tworzą widok, który wygląda jak kadr z reklamy. W tle majaczy Isola Piana i rezerwat Isola Asinara.

Plaża jest płytka i spokojna, co czyni ją jedną z lepszych opcji dla rodzin z małymi dziećmi. Od 2021 roku obowiązuje tu system rezerwacji wejść w sezonie letnim – wejście jest płatne, a liczba odwiedzających ograniczona. To dobra wiadomość dla jakości wody i piasku, ale trzeba pamiętać o zaplanowaniu wizyty z wyprzedzeniem. Lipiec i sierpień to tłok. Maj i wrzesień to znacznie przyjemniejsze miesiące.

Cala Luna – dzika zatoka dla cierpliwych

Cala Luna to jedna z najczęściej fotografowanych plaż na wschodnim wybrzeżu Sardynii, w rejonie Golfo di Orosei. Półksiężycowy kształt zatoki, białe klify, ciemne otwory jaskiń i głęboka, intensywnie niebieska woda robią wrażenie nie do podrobienia. Problem polega na dotarciu tam.

Dojazd możliwy jest wyłącznie łodzią z Cala Gonone lub Arbatax albo kilkugodzinnym trekkingiem. Nie ma drogi. Nie ma parkingu przy samej plaży. Właśnie dlatego Cala Luna zachowała swój dziki charakter, a woda jest tu przejrzysta nawet w środku sezonu. To świetne miejsce do snorkelingu i nurkowania. Dla rodzin z dziećmi lub osób z ograniczoną mobilnością raczej nieodpowiednia.

Cala Goloritzè – plaża wpisana na listę UNESCO

Cala Goloritzè to miejsce, które wielu podróżnych wymienia w jednym oddechu z Cala Luna, ale są to dwa zupełnie różne doświadczenia. Tu dominuje skała – pionowe klify, iglica kamienna wznosząca się nad zatoką i kamieniste dno, które nie jest typową, miękką plażą. Woda jest krystaliczna i głęboka, idealna do nurkowania.

Dotarcie tu wymaga zejścia szlakiem, które zajmuje od jednej do dwóch godzin w jedną stronę i jest wymagające fizycznie. Obszar jest objęty ochroną – obowiązuje zakaz biwakowania i ograniczona liczba wejść. Cała okolica Golfo di Orosei jest chroniona jako park regionalny, co widać w stanie środowiska. To jedna z nielicznych plaż na Sardynii, gdzie naprawdę czuć, że jesteś w dzikim miejscu.

Spiaggia del Principe – ikona Costa Smeraldi

Na Costa Smeraldzie plaż nie brakuje, ale Spiaggia del Principe uchodzi za tę, która stoi najwyżej w hierachii piękna. Biały piasek, granit we wszystkich odcieniach różu i szarości, turkusowa woda i stosunkowo kameralna skala – to zupełnie inne doświadczenie niż gwarny Port Cervo kilka kilometrów dalej.

Spiaggia del Principe to nie to samo co Cala del Principe – to częsty błąd przy planowaniu trasy. Są to dwie osobne plaże, w różnych miejscach wybrzeża. Warto to sprawdzić w mapach przed wyjazdem, żeby nie trafić nie tam gdzie chciałeś.

Plaża jest dostępna samochodem i pieszo. W sezonie robi się tu tłoczno. Warunki do snorkelingu są bardzo dobre ze względu na skalisty brzeg. Infrastruktura turystyczna jest skromna – to atut dla tych, którym nie odpowiadają zatłoczone plaże z barami i sprzętem na wynajem.

Is Arutas – plaża z ryżem zamiast piasku

Is Arutas w rejonie półwyspu Sinis to jedna z najbardziej osobliwych plaż na Sardynii. Zamiast typowego piasku znajdziesz tu okrągłe ziarna kwarcu w kolorze biało-różowym – wyglądają jak ryż lub opiłki z koralowego kamienia. Pochodzi on ze skał kwarcytowych, które przez tysiąclecia były rozcierane przez morze i wiatr.

Ta wyjątkowość ma swoją cenę: wywożenie piasku z plaży jest tu surowo zabronione i kontrolowane. Mandat za próbę zabrania choćby garści może wynieść kilkaset euro. Woda jest płytka, spokojna i czysta. Dojazd samochodem jest możliwy, a okolica dysponuje parkingiem. Maj i czerwiec to najlepszy czas na wizytę – tłumy przychodzą dopiero w lipcu.

Cala Mariolu – dla tych, którym nie przeszkadza kamień

Cala Mariolu to kolejna perła Golfo di Orosei, często wymieniana razem z Cala Luną. Tu jednak dno jest kamieniste, co rzadko pojawia się w opisach na blogach turystycznych. Dla snorkelerów i nurków to informacja pozytywna – pod wodą jest mnóstwo do oglądania. Dla rodzin z małymi dziećmi lub osób szukających typowego leżakowania – już niekoniecznie.

Dostęp wyłącznie łodzią lub długim szlakiem. Widoki z wody i ze ścieżek podejścia są spektakularne. To jedna z tych plaż, gdzie cisza i poczucie odkrycia są główną nagrodą – szczególnie poza szczytem sezonu.

Poetto – 11 kilometrów dla rodzin i mieszkańców Cagliari

Poetto to najdłuższa miejska plaża Sardynii, ciągnąca się na 11 kilometrów w pobliżu stolicy wyspy. To kompletnie inny charakter niż dzika Cala Goloritzè: pełna infrastruktura, stabilne ratownictwo w sezonie, leżaki, bary, prysznice i dostęp komunikacją miejską z centrum Cagliari.

Dla rodzin z dziećmi to jedno z najbezpieczniejszych i najwygodniejszych miejsc na Sardynii. Woda jest płytka przy brzegu, a plaża szeroka. Nie jest to miejsce szukane przez fotografów krajobrazu, ale jeśli priorytetem jest wygoda i bliskość miasta, Poetto sprawdza się doskonale. To też dobry wybór na dzień wolny przy okazji zwiedzania Cagliari.

Porto Pino i Su Giudeu – spokojne plaże południa

Porto Pino i Su Giudeu to dwa miejsca w południowo-zachodniej części Sardynii, które często pomijane są przez turystów skupionych na Costa Smeraldzie i Golfo di Orosei. Oba mają drobny, jasny piasek, wydmy pokryte roślinnością i wodę w odcieniach turkusu i zieleni.

Porto Pino to plaża otoczona lasem sosnowym – latem daje to naturalne zacienie, co jest rzadkością nad morzem. Su Giudeu jest mniejsze, spokojniejsze i bardziej ukryte. Oba miejsca są popularne wśród Sardyńczyków, co samo w sobie jest niezłą rekomendacją. Infrastruktura jest tu skromna, ale wystarczająca.

Plaże południa Sardynii – Porto Pino, Su Giudeu i okolice – są zauważalnie mniej zatłoczone niż te na Costa Smeraldzie i w rejonie Stintino, nawet w środku lata. To dobry argument, jeśli tłum jest dla ciebie problemem.

Capo Comino i La Maddalena – dla aktywnych

Capo Comino na wschodnim wybrzeżu to plaża, z której korzystają głównie surferzy i windsurferzy – wiatr i fale robią tu swoje. Biały piasek i jałowce rosnące tuż przy brzegu tworzą surowy, piękny krajobraz. W pobliżu biegną ścieżki do pieszych wycieczek. To miejsce dla tych, którym „zwykła” plaża po kilku dniach przestaje wystarczać.

La Maddalena to archipelag na północy wyspy, dostępny promem z Palau. Składa się z kilkunastu wysp, z których kilka ma własne plaże – w tym Cala Coticcio, nazywaną przez miejscowych „Tahiti”. To idealne miejsce na wynajem łódki i eksplorację na własną rękę. Warunki do snorkelingu i nurkowania są tu wyjątkowo dobre.

Kiedy jechać i na co uważać przy planowaniu?

Czerwiec i wrzesień to najlepsze miesiące na Sardynię, jeśli zależy ci na pięknej pogodzie bez tłumów i z pełnym dostępem do plaż. Lipiec i sierpień to szczyt sezonu – plaże takie jak La Pelosa czy Spiaggia del Principe bywają przepełnione, a ceny noclegów rosną znacząco.

Przy planowaniu trasy warto pamiętać o kilku rzeczach. Cala Goloritzè i Cala Luna wymagają fizycznego wysiłku lub kosztu za łódź – bez przygotowania można być zaskoczonym na miejscu. Do wielu plaż w Golfo di Orosei nie dojedzie się samochodem, co dla rodzin z małymi dziećmi lub osób starszych powinno być sygnałem do zmiany wyboru. Is Arutas i kilka innych plaż objętych ochroną ma ograniczoną liczbę wejść lub płatny dostęp – warto to sprawdzić przed wyjazdem.

Sardynia jest na tyle duża, że próba zobaczenia wszystkich plaż w jednym wyjeździe nie ma sensu. Jeśli planujesz dwa tygodnie, rozsądnie jest wybrać jeden rejon – północ, wschód lub południe – i poznać go dokładnie, zamiast krążyć po całej wyspie. Każdy z tych obszarów oferuje kompletne doświadczenie samo w sobie.